
Pięć lat później zakończono produkcję R50, samochód został zastąpiony przez III generację Pathfindera (R51).

Pathfinder II, w przeciwieństwie do I generacji, posiada samonośne nadwozie, co oznacza, że utracił nieco możliwości terenowych, ale zyskał za to na komforcie. Nie oznacza to jednak, że nowy model stał się papierowym tygrysem. Zdolności terenowe wciąż są duże, samochód jest wyposażony w blokadę centralnego dyferencjału oraz reduktor. Sterowanie napędem odbywa się dźwignią (w egzemplarzach z końca produkcji - pokrętłem).

Pewną wadą Pathfindera II może być brak silnika wysokoprężnego. Początkowo model ten był napędzany silnikiem benzynowym V6 o pojemności 3.3 l, w 2001 roku pojawiła się jednostka 3.5, jest to w zasadzie ten sam silnik, który znajdziemy w sportowym modelu 350Z, i który cieszy się świetnią opinią użytkowników.

Nissan Pathfinder II należy do samochodów bezawaryjnych, pozbawionych typowych poważniejszych usterek. O awarię unieruchamiającą samochód jest trudno, natomiast ze względu na wiek spodziewać się można, że wiele elementów (np. w zawieszeniu) uległo naturalnemu zużyciu eksploatacyjnemu. Na szczęście większość części zamiennych jest łatwo dostępna poza ASO, a ceny nie są szczególnie wygórowane, chociaż oczywiście koszt serwisu będzie znacznie wyższy niż w przypadku klasycznych samochodów osobowych.
Przed zakupem należy również sprawdzić stan automatycznej przekładni (niepokojące objawy to stuki), która wymaga pewnej dbałości (np. regularnej wymiany oleju).



