Od czasu do czasu trafiają się awarie, ale ogólnie jest bardzo dobrzebardzo awaryjnymało awaryjny
Koszt serwisu
Dramatu nie ma, wiadomo, że auto kosztujedrogitani
Opony seryjne
215/60 R17225/50 R18225/45 R19
Bezpieczeństwo i komfort
Bezpieczeństwo
Masz rodzinę? Kupuj bez zastanowieniamało bezpiecznybezpiecznywg Euro NCAPCzy to ważne?
Segment
B
Bagażnik
377 lSzału nie ma, ale dramatu też niemałyduży
Ryzyko kradzieży
Auta trzeba pilnować, ale też bez przesadydużemałe
Oceny właścicieli
Statystyki dla: Toyota C-HR · 1.8 Hybrid 122 KM(wszystkie roczniki i nadwozia z tym silnikiem)
Nikt jeszcze nie dodał oceny szczegółowej. Mamy 2 szybkie oceny (średnio 5,0/5), ale żadnej z rozbiciem na awaryjność, koszty czy spalanie. Jeździsz tym autem? Dodaj swoją — brakuje jeszcze 5 ocen.
Opis i ocena redakcji
Toyota C-HR
C-HR to niewielkich rozmiarów crossover pozycjonowany poniżej modelu RAV-4. Auto stworzono z myślą o odzyskaniu pozycji lidera segmentu zdominowanego dziś przez Nissana.
Toyota C-HR debiutowała w 2016 roku, bazą do jej stworzenia była modułowa płyta podłogowa TNGA.
C-HR pierwszej generacji oferowany był wyłącznie z benzynowymi lub hybrydowymi systemami napędu. Podstawowy model wykorzystuje znany z Aurisa silnik 1.2 l Turbo o mocy 116 KM. Klienci mają do wyboru 6-biegową ręczną skrzynię biegów lub bezstopniową skrzynię CVT. Skrzynia biegów CVT jest do nabycia w wersjach z napędem na przednią oś lub na 4 koła. Na niektórych rynkach będzie również dostępny model z silnikiem 2-litrowym (oferowany wyłącznie ze skrzynią biegów CVT).
Napęd hybrydowy stosowany w C-HR pochodził z Prius i generował 122 KM.
W 2023 roku wprowadzono na rynek II generację C-HR-a i zakończono produkcję I generacji. Samochód nieco urósł, ale stylizacyjnie stanowi wyraźne nawiązanie do poprzednika.
W gamie napędów Toyoty C-HR drugiej generacji znalazły się klasyczne hybrydy z silnikami 1.8 o mocy 140 KM (znany już z Corolli) oraz 2.0 o mocy 197 KM, a także hybryda plug-in z silnikiem 2.0 o mocy systemowej 223 KM. Dwulitrowa hybryda jest również dostępna z napędem na cztery koła AWD-i.
Toyota C-HR I FL
Bazą do stworzenia Toyoty C-HR pierwszej generacji była modułowa płyta podłogowa TNGA. Samochód jest efektem globalnej współpracy między centrami projektowymi Toyoty na trzech kontynentach, a całą inicjatywą kierował główny projektant Kazuhiko Isawa z japońskiej centrali. Oryginalną stylistykę zewnętrzną opracowało kalifornijskie studio projektowe Calty Design.
Karoseria nawiązywać ma do „szlifowanego diamentu” i stanowi ukłon w stronę młodszych nabywców. Tym spodobają się zapewne szerokie nadkola czy przywołująca na myśl coupe klamka tylnych drzwi ukryta w szerokim słupku C.
Toyota C-HR pierwszej generacji oferowana była wyłącznie z benzynowymi lub hybrydowymi systemami napędu. Podstawowy model wykorzystuje znany z Aurisa silnik 1.2 l Turbo o mocy 116 KM. Klienci mają do wyboru 6-biegową ręczną skrzynię biegów lub bezstopniową skrzynię CVT. Skrzynia biegów CVT jest do nabycia w wersjach z napędem na przednią oś lub na 4 koła. Na niektórych rynkach będzie również dostępny model z silnikiem 2-litrowym (oferowany wyłącznie ze skrzynią biegów CVT).
Zamiast jednostki wysokoprężnej Toyota proponuje rozwijający 122 KM układ hybrydowy zaczerpnięty z Priusa. Sprawność cieplna silnika benzynowego została podniesiona do 40 proc. — to rekordowo wysoka wydajność dla jednostki benzynowej. Zadbano też o zmniejszenie wagi i wymiarów innych komponentów systemu hybrydowego, a także o ich optymalne rozmieszczenie, co dodatkowo przyczyniło się do obniżenia środka ciężkości samochodu.
Auto standardowo oferowane było z pakietem Toyota Safety Sense. Obejmuje on układ wczesnego reagowania w razie ryzyka zderzenia (Pre-collision System), układ ostrzegania o niezamierzonej zmianie pasa ruchu (Lane Departure Alert), układ rozpoznawania znaków drogowych (Road Sign Assist) i automatyczne światła drogowe (Automatic High Beam), a także funkcje wykrywania pieszych (Pedestrian Detection) i aktywny tempomat (Adaptive Cruise Control).
Samochód trafił do europejskich salonów w 2016 roku. Auto budowane jest w tureckiej fabryce Toyoty w miejscowości Sakarya.