6,8 l oleju napędowego / 100 km (średnie rzeczywiste)
Koszt przejechania 100 km
53 zł
Serwis
Bezawaryjność
Awaryjność nie odbiega od średniej, można zaryzykowaćbardzo awaryjnymało awaryjny
Koszt serwisu
Koszt serwisowania wyraźnie odbiega od przeciętnej. In minus.drogitani
Wymiana oleju
co 15 tys. kilometrów lub 12 miesięcy
Ilość oleju
3,8 l
Wymiana rozrządu
co 120 tys. kilometrów
Napęd rozrządu
pasek
Ranking TÜV
Raport
2012
Miejsce
100 na 104 sklasyfikowanych
Awaryjność
28%
Średni przebieg
115 000 km
Bezpieczeństwo i komfort
Bezpieczeństwo
Nie jest źle, ale dobrze też nie...mało bezpiecznybezpiecznyCzy to ważne?
Segment
K
Bagażnik
256 lNiewielkie zakupy się zmieszczą, na nie więcej niż dwie osobymałyduży
Ryzyko kradzieży
Nie powinno być problemu, chyba że masz pechadużemałe
Oceny właścicieli
Statystyki dla: Seat Alhambra · 2.0 TDI 140 KM(wszystkie roczniki i nadwozia z tym silnikiem)
Nikt jeszcze nie dodał oceny szczegółowej. Mamy 2 szybkie oceny (średnio 1,0/5), ale żadnej z rozbiciem na awaryjność, koszty czy spalanie. Jeździsz tym autem? Dodaj swoją — brakuje jeszcze 5 ocen.
Opis i ocena redakcji
Seat Alhambra
Seat Alhambra to van, który powstał w wyniku kooperacji Volkswagena i Forda. Jej efektem był wspólny projekt samochodu, który od 1996 roku produkowano w fabryce Volkswagena w Portugalii i sprzedawano jako Volkswagen Sharan, Ford Galaxy i Seat Alhambra. Ostatecznie, w 2006 roku Ford zakończył współpracę, samodzielnie przygotowując Galaxy Mk3 i S-Maxa. Seat Alhambra i Volkswagen Sharan nadal są jednak produkowane w tej samej farbyce w Portugalii.
Seat Alhambra I
Od momentu debiutu Seat Alhambra zmieniał się niewiele. Jedynie w 2000 roku przeprowadzono lifting zmieniając głównie przednią część nadwozia. Alhambra ma opinię samochodu względnie bezawaryjnego. W starszych samochodach zdarzają się usterki cewek zapłonowych, pompy wody oraz skrzyni biegów. Regularnego serwisowanie wymaga również zawieszenie, ale za to trzeba winić stan polskich dróg. Zdarzają się usterki sprężarki klimatyzacji oraz awarie wycieraczek.
Silnik
Jednostka 2,0 l TDI koncernu Volkswagena zadebiutowała w 2003 roku. Silnik szybko dał się poznać, jako dynamiczna i oszczędna jednostka, ale - zwłaszcza w początkowym okresie produkcji - przysparzał kierowcom wielu problemów. Te dotykają głównie odmiany produkowane do 2008 roku - wyposażone w pompowtryskiwacze. Po tym czasie jednostki otrzymały bezpośredni wtrysk paliwa systemu Common Rail, który rozwiązał większość problemów.
W silnikach z pompowtryskiwaczami (przed 2008 rokiem) standardem jest tzw. „osiadanie” (wersje 8-zaworowe) lub pękanie (odmiany z 16-zaworowe) głowic. W obu przypadkach winę ponoszą oszczędności materiałowe producenta. Przykre konsekwencje mają też - niestety liczne - usterki układu smarowania, którego niedomagania - przez większość czasu - przebiegają bezobjawowo. W mocniejszych wersjach z wałkami wyrównoważającymi dochodzi do wyrobienia krawędzi ośki napędzającej pompę oleju. W pozbawionych tego rozwiązania jednostkach standardem jest wyrobienie się łańcucha lub koła zębatego napędu pompy oleju. W każdym z przypadków efekt jest identyczny - nagły spadek ciśnienia smarowania i zatarcie. Ponieważ montaż nowych części niekoniecznie rozwiązuje problem, wiele warsztatów dokonuje modyfikacji jednostek 2,0 l TDI montując pompy oleju z wcześniejszych 1,9 TDI. W wielu przypadkach okazuje się to całkiem niezłym pomysłem.
Produkowane po 2008 roku 2,0 l TDI z układem Common Rail uchodzą za zdecydowanie trwalsze i godne polecenia jednostki. W ich przypadku trudno mówić o usterkach innych, niż typowe dla nowoczesnych Diesli: uszkodzonych turbosprężarkach, wtryskiwaczach czy dwumasowych kołach zamachowych.