
Latem tego samego roku rada nadzorcza Porsche AG dała zielone światło do opracowania wersji produkcyjnej. Po trzech latach prac Porsche 918 Spyder trafiło na rynek pod koniec 2013 roku, kontynuując linii supersportowych samochodów Porsche: 904 Carrera GTS, 959, 911 GT1 oraz Carrera GT.
Każdy z nich, należał do wąskiego grona najlepszych sportowych aut swoich czasów. Na przykład Porsche 904 GTS z 1963 roku, z nadwoziem ze stali i kompozytów stanowił niespotykany wówczas przykład połączenia stabilności z lekkością konstrukcji. Z kolei Porsche 959 z 1986 roku do świata supersamochodów z sukcesem wprowadziło elektronicznie sterowany napęd na obie osie.

W Porsche 918 Spyder najważniejsza jest koncepcja układu napędowego z mocnym silnikiem spalinowym i dwiema jednostkami elektrycznymi. Zasada działania układu napędowego uwzględnia zróżnicowane potrzeby, od stylu jazdy ukierunkowanego na efektywność paliwową aż po maksymalne osiągi, i stanowi podstawę dla rozwoju kolejnych projektów.
Aby w pełni wykorzystać możliwości napędu, jego niskie zużycie paliwa oraz wysoką moc, 918 Spyder oferuje łącznie pięć trybów jazdy. Podobnie jak w samochodach wyścigowych, aktywuje się je przełącznikiem na kierownicy. Unikalne doświadczenie inżynierów Porsche w dziedzinie napędów hybrydowych pozwoliło opracować złożone algorytmy sterujące trzema jednostkami i pozostałymi systemami. W przyszłości ta sama wiedza posłuży do budowy nowych modeli aut.

W podobnej formie zastosowano go już w prototypach LMP1 919 Hybrid, które niedawno odniosły podwójne zwycięstwo w 24-godzinnym wyścigu Le Mans.
Platforma technologiczna "918" wyróżnia się też innymi spektakularnymi rozwiązaniami, m.in. nadwoziem wykonanym w całości z włókien węglowych, aktywną aerodynamiką czy skrętnymi kołami tylnej osi. Adaptacyjna aerodynamika i skrętna tylna oś były już zresztą stosowane w sportowych samochodach Porsche, takich jak 911 Turbo, 911 GT3 oraz 911 GT3 RS.

Innowacyjne idee Porsche wprowadziło również na potrzeby produkcji 918 Spyder. Opatentowano wiele rozwiązań w zakresie montażu i kontroli jakości, spełniających najbardziej rygorystyczne wymogi w dziedzinie ergonomii. Przykładowo, cały proces montażu odbywa się za pomocą narzędzi bezprzewodowych.
Najlepszym przykładem są tu wiertarki z łącznością Bluetooth: wyróżniają się cichą pracą i większą elastycznością w miejscu pracy, a połączenie z bazą danych sprawia, że zapewniają momenty dokręcania zgodne ze specyfikacją. Specjalnie opracowany wózek podnośnikowy służył do końcowego montażu dwuosobowego monokoku.
Kolejną nowością są nożycowe platformy podnośnikowe, które ułatwiały instalację ważącego 140 kg akumulatora. Także ergonomia wykańczania skórzanej tapicerki wyznacza najwyższe standardy - stołów montażowych można używać do produkcji różnych elementów i w pełni wykorzystać cykl czasowy poszczególnych stacji.
