Przy wymianie rozrządu należy rozważyć również wymianę pompy wody (przy okazji oszczędzamy na robociźnie). W wersjach wcześniejszych pompy wody miały plastikowy wirnik, który lubił pękać, przez co wydajność takiej pompy drastycznie spadała, a kończyło się to poważnym przegrzaniem silnika.

Przy nierównej pracy silnika pierwsze podejrzenie powinny paść na szczelność układu dolotowego i na cewki zapłonowe.

Regularnie serwisowany silnik (z wymianą oleju maksymalnie co 10 tys. km i rozrządu maksymalnie co 80 tys. km) potrafi odwdzięczyć się bezawaryjnym działaniem, utrzymaniem mocy fabrycznej, kulturalną pracą i pięknym dźwiękiem.

Silnik jest dość paliwożerny, dość dobrze współpracuje z instalacjami LPG, jednak prawdziwi Alfisti nie dopuszczają takiego połączenia.

O modelu

Alfa Romeo 164 to samochód klasy wyższej, przez wielu uznawany za „ostatnią prawdziwą alfę” - był to bowiem ostatni model opracowany przez Alfę Romeo przed wykupieniem jej przez Fiata, mimo, że prezentacja 164-ki odbyła się już w 1988 roku, a więc kilka miesięcy po zmianach własnościowych.
Alfa 164, która płytę podłogową dzieliła z Fiatem Cromą i Saabem 9000 okazała się umiarkowanym sukcesem, była przy tym ostatnim modelem Alfy Romeo, który sprzedawany był w USA. W 1998 roku Alfa 164 została zastąpiona przez Alfę 166.
Obecnie Alfy 164 można kupić za nieduże pieniądze. Warto jednak wziąć pod uwagę, że najtańsze egzemplarze będą miały za sobą bogatą przeszłość i \"wyprowadzenie\" ich na prostą może być bardzo trudne.
Z kolei za młodsze, serwisowe i utrzymane w dobrym stanie samochody trzeba wyłożyć nieco więcej pieniędzy. W większości przypadków będzie to jednak dobra inwestycja - 164 z końca produkcji pozbawione były wad fabrycznych, a większe zastrzeżenia można mieć właściwie jedynie do pokładowej elektryki, którą samochód jest nasycony, a której zdarza się szwankować.